Regenboogbrug

Home
Nieuws
Even voorstellen
Mijn Honden
Nesten
Informatie
Verkoop
Contact en route
Gastenboek
Links

| Eigen Dekreuen | Eigen Fokteven | Dekreuen uit eigen fok | Mijn overige HondenRegenboogbrug



           De Regenboog brug
Er is een brug die hemel en aarde met elkaar verbind,
die wordt de regenboogbrug genoemd.
Aan deze zijde van de brug
is er een plaats met weides, heuvels
en valleien met sappig groen gras.
Wanneer een dier waar veel van gehouden werd doodgaat,
gaat hij naar die plaats.
Er is altijd voedsel, water en zonneschijn.
Oude zwakke dieren zijn terug jong en sterk,
deze die verminkt zijn, weer ongeschonden.

Ze spelen de hele dag met elkaar
maar ze missen één ding...
Ze zijn niet bij die speciale persoon
die van hen hield op aarde.
Dus, iedere dag rennen en spelen ze samen,
tot op een dag
één plots stopt met spelen en opkijkt.
De neus in de lucht,
de oren recht,
zijn ogen starend in de verte.

Je bent gezien!

Wanneer jullie elkaar ontmoeten
neem je hem in je armen
in een innige omhelzing.
De kussen regenen op je gezicht.
Nog één keer kijk je weer in die ogen van je lieveling.
Dan steek je samen de regenboogbrug over,
om voor altijd samen te zijn.


Met tranen in mijn ogen, neem ik afscheid van je
Jij was mijn eerste Duitse Herder lang haar. een prachtige teef, met een geweldig karakter.
We hebben samen zoveel gedaan
Je hebt lang geleefd op je sterke karakter,
maar nu heb ik je laten gaan, naar de regenboogbrug.
Kaya rust zacht hier thuis in de boomgaard.

 

 

Aranck-Diezel of Heartland

geb. 04-10-2006 overleden 27-08-2010

zoon van Nyrvana vom Böhmerwald en Forest von El Dorado van mijn A-nest

Lieve Diezel me vriend .

Jij bent me maatje diegene die mijn vrolijk begroet met jou zwiebelend staartje maakte jij me dag weer goed.

en als ik thuiskomt wachte jij mijn op.

 Lief gevend een likje op me wang soms gaf ik je op je kop,

maar zo eigenwijs als jij bent, je gaat je eigen gang maar opeens gebeurd dit alles niet meer.
Diezel heeft veel pijn en zeer, een droevige hondenkop kijkt me aan en ik weet, ik moet je laten gaan .

Lieve Diezel je bent een kanjer .

fam. Lelieveld


Veel te jong om te gaan, je had nog een heel leven voor je, maar het lot besliste anders,

door een infectie die chronisch is geworden, is je lichaam kapot gemaakt.

lieve Diezel, je baasjes hebben zo veel voor je gedaan, maar het mocht niet helpen..

deze strijd moest je opgeven.

Ik wens de eigenaren van Diezel heel veel sterkte toe en ik brand een kaarsje.

Liefs Annemarie van krimpen

 

 

Belona of Heartland
geb. 26-09-2007
dochter van Nyrvana vom Böhmerwald en Nero vom Wolfshof
 

Nog even een kusje en zeggen dat ik van je hou
Nog even een knuffel hopende dat dit moment nooit eindigen zou
Nog even een aai, over jouw lieve trouwe hoofd
Nog even die gedachte aan wat ik jou toen ooit eens had beloofd
Nog heel even kijk ik jou in jouw lieve bruine ogen aan

 En heel eventjes hoorde ik je zeggen: "Dag baas, het is nu tijd om te gaan

 Ik wens de eigenaren van Belona heel veel sterkte toe en ik brand een kaarsje.

Liefs AnneMarie van krimpen


Emunah-Orenda Ella of Heartland
geb. 22 febr. 2009 overleden 9 januari 2012
Dochter van Xyta von El Dorado (Takoda) en Andor-Boy van Marjan's Meute van mijn E-nest



Wat is het stil in huis, nu jij er niet meer bent
Een soort van vredige rust, die jij niet hebt gekend
Je had wel een knop, maar die stond nooit op uit
Altijd alert, je reageerde op ieder geluid
Vol goede moed wilden we je een nieuw leven geven
Het leek zo goed te gaan, helaas het duurde maar even
Probleemloos ben je in de roedel opgenomen
Als ‘one of the guys’ renden jullie tussen de bomen
van het bos, want daar ging je echt helemaal los
Wat bezielde je toch meisje, om steeds te verdwijnen
En vaak na lange tijd pas weer te verschijnen
Om helemaal stuk weer op adem te komen
Maar even later verdween je al weer tussen de bomen
Oh wat waren we toch gek op jou
Wie had ooit kunnen denken dat dit zo eindigen zou
We smolten voor je ogen, die zo zacht konden kijken
Maar die ook plotseling heel fel konden lijken
Met jouw tomeloze energie, was je niet te vermoeien
Wat heerlijk vond je het om met je broers te kunnen stoeien
Maar je kwam wel steeds binnen kijken, of ik er nog was
We zijn zo trots dat je 16 maanden ons “meissie” mocht zijn
Maar we weten nu ook, dat je nooit echt gelukkig kon zijn
Al was jouw tijd bij ons maar kort, we hadden het niet willen missen
Met heel veel pijn en verdriet, moesten wij dit voor jou beslissen
We zijn blij en verdrietig, dat we jou hebben gekend
Maar het is zo stil in huis, nu jij er niet meer bent
Joke en Lex van Eimeren

Lieve Emunah-Orenda Ella
voor mij was je Orenda, ik heb niet zo lang van je kunnen genieten,
al snel zag ik dat je hier niet op je plek zat
vaak dacht ik dan die arme schat, Orenda ga toch lekker met de andere honden spelen
maar je had hele andere dingen in je kopje zitten.
geen rust, niet spelen zoals andere jonge honden deden,
 wat was ik blij toen Lex en Joke aanboden om mijn lieve Orenda een thuis te bieden,
ze werd snel opgenomen in de roedel van het Vijfspan.
Een tijd ging het goed, en elke keer als Joke of Lex me vertelde hoe goed het ging, kreeg ik een warm gevoel,
en bij de DHCN wandelingen zagen we Ella genieten.
maar helaas kwam weer de onrust in haar kopje terug
Het is zo moeilijk te begrijpen, eigenlijk zo onwerkelijk
dat je geen rust kon vinden., ondanks alle goede pogingen mocht het niet zo zijn.
 lLieve Ella leek je maar wat meer op je vader (Boy) en je broer Eron.
rust zacht mijn lieve Emunah-Orenda- Ella
ik wens Joke en Lex heel veel sterkte en kracht toe
en ik ben jullie heel erg dankbaar dat jullie Ella een geweldige tijd hebben gegeven.